Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Μετάνάστης στην ίδια μου την χώρα: Συζήτηση/συνέντευξη με Αφγανό ισλαμιστή λαθρομετανάστη

Το κείμενο που ακολουθεί, είναι γραμμένο από συναγωνιστή μας, όπου καταγράφει κάποιες πρόσφατες και εμπειρίες του στον τομέα της εργασίας, μαζί με σκέψεις και συμπεράσματα.

Μετανάστης στην ίδια μου την χώρα

Από αυτούς που από τα Μέσα Μαζικής Εξαπατήσεως διαμορφώνουν τις «γνώμες» των μαζανθρώπων, και από τους επαγγελματίες «αντιρατσιστές», ακούμε συχνά πλαστές «ιστορίες» λαθρομεταναστών, με τις οποίες προσπαθούν να συγκινήσουν μια «κοινή γνώμη» διεστραμμένων ψυχών και συνειδήσεων. Διεστραμμένων από την μετατροπή του «αδυνάτου και αδυνάμου» σε αντιαξία και αντιαρετή, την οποία και εισήγαγε στην Ευρώπη ο Ιουδαιοχριστιανισμός για να την ακολουθήσουν τα «ανθρωπιστικά» ρεύματα του φιλελευθερισμού, του μαρξισμού και της αστικής ψευδοφιλοσοφίας. Πίσω από την βιτρίνα της «υπερασπίσεως του αδυνάτου» δεν κρύβεται παρά ο φθόνος του διεστραμμένου υπανθρώπου-μαζανθρώπου απέναντι σε κάθε τι ανώτερο. Ο Μαζάνθρωπος έχει διαβρωμένη την ψυχή του από τις μεταλλάξεις του διαστροφικού αντιπνεύματος , από την αποκοπή της συνδέσεώς του από την παράδοση , την φυλή , την φύση, το κοσμικό γίγνεσθαι, αλλά και από τον ίδιο του τον βιολογικό και πνευματικό εαυτό. Η διαστροφή αυτή επικράτησε πλήρως στην Ελλάδα και στην Ευρώπη με την έλευση του Ιουδαϊκού Φαρισαϊσμού , που έδωσε με την σειρά του το χρίσμα στον «διαφωτισμό» του οποίου η εξέλιξη οδήγησε τον λευκό άνθρωπο στα «δυτικά» «ανθρωπιστικά ιδεώδη» της εποχής της νεωτερικότητος. Αυτά τα ιδεώδη στην Ελλάδα αναμείχθηκαν και με υπολείμματα γυφτιάς και ζητιανιάς , κατάλοιπα της Οθωμανικής εποχής , που αντί να αποβληθούν, ονομάστηκαν «λαϊκά» «πολιτιστικά» στοιχεία .(Για παράδειγμα, είναι λυπηρό για παράδειγμα ότι τα δύο επικρατέστερα «μουσικά» ήδη στην Ελλάδα είναι τα εξής: Πρώτο το παραδοσιακό τουρκογύφτικο, , που μάλιστα εισήλθε στην Ελλάδα όχι επί Οθωμανικής κατοχής, αλλά μόλις στον 20ο αιώνα, και επικράτησε πλήρως μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο, ονομαζόμενο ως «αυθεντική Ελληνική λαϊκή μουσική» του οποίου τόσο οι οπαδοί όσο και οι «αοιδοί» που είναι συχνά αθίγγανοι, καταγγέλλουν το νέο επικρατέστερο είδος που έχει γίνει τελευταία της «μόδας» ότι υποβιβάζει την ποιότητα και την μουσική παιδεία της χώρας! Το λυπηρό είναι ότι έχουν δίκιο. Το νέο επικρατέστερο «μουσικό» είδος είναι η απόλυτη εκφυλισμένη διασταύρωση του τουρκογύφτικου με το «ποπ» , με το «trendy lifestyle», τον πολιτισμό των χαζοχαρούμενων και ταυτόχρονα θλιμμένων μικροαστών και το ντύσιμο πόρνης για τις «τραγουδίστριες» που συχνά δεν γνωρίζουν ούτε καν να διαβάζουν μουσικές παρτιτούρες, και το θηλυπρεπές «αμφισεξουαλικό στυλ» για τους «τραγουδιστές». Έτσι ο νεοέλληνας αφού πρώτα υιοθέτησε την μουσική των αθίγγανων, κατόπιν ξέπεσε ακόμα περισσότερο και έφθασε στο σημείο μέχρι και οι αθίγγανοι να τον κατηγορούν για έλλειψη μουσικού πολιτισμού!) .

Ο «ανθρωπισμός» των υπανθρώπων, δεν είναι λοιπόν παρά φθόνος απέναντι σε κάθε τι το ανώτερο και επίθεση εναντίον όλων όσων διαφέρουν από τον φαινομενικά «αδύναμο», ώστε κατά την λογική της Προκρούστειας κλίνης να τους αναγκάσουν χτ΄υπώντας τους, να γίνουν «ίσοι» με τον «αδύναμο». Η διαδικασία αυτή πάντοτε καταλήγει όχι απλώς σε κάποια ισοπεδωμένη «ισότητα όλων» αλλά στην πλήρη αντιστροφή των αξιών, στην κοινωνική ανάδειξη και επικράτηση στην κορυφή της κοινωνικής τους αντιιεραρχίας, κάθε αντιαξίας, κάθε αντιαρετής και κάθε διαστροφής, που πλέον έχουν βρει πεδίο ελεύθερο να αναπτύσσονται σε όλο τους το φάσμα και σε υπέρτατο βαθμό και να διέπουν ολόκληρη την κοινωνική ζωή του λευκού ανθρώπου. Μέσα σε αυτήν την κατάσταση, ο υπάνθρωπος έχει την δυνατότητα , εμφανιζόμενος ως φαινομενικά κοινωνικά «αδύναμος» και «καταπιεσμένος» , να αποχτά την εύνοια των μαζών και να μετατρέπεται σταδιακά σε κοινωνικά προνομιούχο στρώμα καταλήγοντας στο να εξουσιάζει και να πνίγει κάθε πτυχή της ζωής των υπολοίπων, τους οποίους οι αποβλακωμένες μάζες υπερασπιστών του «αδυνάτου» χτυπούν λυσσαλέα με κάθε τρόπο προσπαθώντας να τους εξαφανίσουν ή να τους θέσουν στο κοινωνικό περιθώριο, ώστε ο «καημένος αδύνατος να μην αισθάνεται άσχημα» βλέποντας γύρω του ανθρώπους που να είναι από την ίδια την φύση τους (και όχι από κάποιο «άδικο σύστημα») σε πλεονεκτικότερη θέση από αυτόν.

Έτσι ακριβώς συνέβη και με τους λαθρομετανάστες. Η συνέχεια του κειμένου δείχνει το πώς αυτή η αντιστροφή αυτή έχει γίνει πραγματικότητα και στο θέμα της λαθρομεταναστεύσεως, κάτι που φαίνεται σαφέστατα μέσα και μέσα από μερικές πρόσφατες βιωματικές μου εμπειρίες , τις οποίες και παραθέτω ως παραδείγματα.

Συνέχεια εδω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.